افزون بر نیمی از جمعیت جهان در نواحی روستایی کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند که از نظر فقر، سو تغذیه و سواد بدترین بخش از جمعیت جهان به شمار می آیند. رفع معضلات این جمعیت عظیم از طریق برنامه ریزی آگاهانه توسعه روستایی امکانپذیر است، به طوری که هر برنامه موثر توسعه روستایی باید از راه افزایش تولید و مشارکت توده های روستایی و توسعه و برخورداری از مزایای آن، به مقابله با فقر برخیزد. در واقع هر برنامه توسعه روستایی باید از دو بعد مورد توجه قرار گیرد؛ نخست از لحاظ آثار آن بر تولید و دوم از نظر توزیع منافع آن در جامعه روستایی. از آنجا که نقش تعاونی تولید و نهایتا توسعه روستایی مهم است و با توجه به اینکه سرمایه گذاری ها و تلاشهای گسترده ای برای تاسیس و پیشبرد تعاونیهای تولید کشاورزی انجام گرفته لذا هدف کلی این پژوهش نیز مطالعه و بررسی آثار تعاونیهای تولید در فرایند تولید محصولات کشاورزی و رفع نیازهای کشاورزان در امر تولید محصولات کشاورزی است.این پژوهش از نوع پژوهش ارزشیابی است و با به کارگیری روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده در استانهای فارس و بوشهر صورت گرفته است. به این منظور در مجموع با 52 نفر مدیر عامل و 260 نفر کشاورز در 52 تعاونی تولید مصاحبه و اقدام به تکمیل پرسشنامه شد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که عملکرد تعاونیهای تولید در رفع نیازهای کشاورزان در مجموع ضعیف بوده و شاخص کلی عملکرد نیز، که حاصل جمع عملکرد تعاونیهای تولید کشاورزی در مراحل پیش از کاشت، داشت، برداشت، پس از برداشت و انجام خدمات ترویجی است، بر این موضوع تاکید دارد، هر چند بین تعاونیهای مختلف از نظر این شاخص تفاوتهایی نیز وجود دارد به طوری که میانگین عملکرد برخی تعاونیها در فعالیتهای پس از برداشت، کمترین و برخی نیز در فعالیتهای داشت و کاشت بیش از دیگر مراحل بوده است.